Badania tarczycy

Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on TwitterPin on Pinterest0Share on StumbleUpon0Share on LinkedIn0Share on Tumblr0

model-429733_640Istnieje kilka typów badań, dzięki którym można przeanalizować różnego rodzaju problemy związane z tarczycą. Nie tylko w przypadku tego gruczołu, ale również innych gruczołów czy narządów lub nawet czasem całych układów, znajdujących się w organizmie człowieka. Czasem bywa tak, że jedno badanie nie wykryje żadnego problemu, a dopiero drugie, stosujące inne podejście do problemu, pokaże, w czym tkwi jego istota.

Badanie palcami

Pierwsze badanie, jakie początkowo przy każdej wizycie stosuje endokrynolog, to tak zwane badanie palcami. W ten sposób sprawdza on podstawowe zmiany, mogące zachodzić w obrębie tarczycy, czyli na przykład czy jest ona powiększona lub czy na jej obszarze pojawiły się jakieś guzki. Powiększona tarczyca może powodować problemy z przełykaniem czy nawet oddychaniem, jest więc niebezpieczną dolegliwością, za którą jednak stoją inne, poważniejsze choroby, jak na przykład wole. Jeśli jednak lekarz specjalista podczas tego badania nic nie znajdzie, a w czasie wywiadu okazało się, że u pacjenta występują poważne objawy, szuka problemu innym sposobem.

USG tarczycy

Takim innym sposobem jest na przykład USG tarczycy. Jest ono bardzo szybkie, ponieważ zazwyczaj trwa tylko kilka minut, a do tego jest nieinwazyjne i całkowicie bezbolesne. Jedyny dyskomfort, jaki podczas używania ultrasonografu może odczuwać pacjent, jest chłód stosowanego żelu. Badanie to wykonywane jest na leżąco. Na początku lekarz pokrywa badane miejsce żelem, a potem przykłada do szyi głowicę i zaczyna nią „jeździć” po skórze pacjenta w poszukiwaniu problemu. USG pozwala na określenie takich najbardziej podstawowych informacji dotyczących gruczołu tarczycy, jak jej wielkość czy rozmiar. Pozwala również na wykrycie guzków, których nie można było zidentyfikować podczas badania palcami.

Scyntygrafia

Endokrynolog podaje pacjentowi promieniotwórczy izotop jodu pod postacią płynu lub w kapsułce. Tarczyca wchłania go, a jeśli są w niej guzki, izotop ten jest absorbowany nierównomiernie. Jeśli są to tak zwane guzki gorące, będące przyczyną nadczynności tarczycy, wychwycą one wtedy cały jod, jeśli zaś są to guzki zimne, czyli tak zwane obojętne, nie wchłoną one jodu, ponieważ nie produkują żadnych hormonów. Po podaniu izotopu jodu endokrynolog ogląda tarczycę przez gammakamerę, na monitorze której widzi miejsca, które wchłonęły jod oraz takie, którego tego nie zrobiły. Dzięki temu lekarz wie, z jakiego rodzaju guzkami ma do czynienia.

Dodaj opinię

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

CommentLuv badge